Świątynie Abu Simbel: wieczne pomniki Ramzesa II
Dwie wykute w skale świątynie Abu Simbel, zbudowane przez Ramzesa II, uratowano przed rosnącymi wodami jeziora Nasera w latach 1960–1969. Dwa razy w roku nadal ustawiają się w jednej linii ze słońcem.
Świątynie Abu Simbel to stanowisko archeologiczne w prowincji Asuan w południowym Egipcie, w pobliżu granicy z Sudanem. Leżą nad zachodnim brzegiem jeziora Nasera, ok. 230–290 km na południowy zachód od Asuanu. Tworzą je dwie wykute w skale świątynie, które zbudował Ramzes II w czasach 19. dynastii Nowego Państwa, ok. 1264 r. p.n.e. Miały ukazywać potęgę faraona i jego boską rangę.
Wielka Świątynia Ramzesa II
Wielka Świątynia jest większa i bardziej znana z dwóch. Jej fasadę zdobią cztery kolosalne siedzące posągi Ramzesa II, z których każdy ma ok. 20 m wysokości. Wewnątrz sale i komnaty pokrywają reliefy przedstawiające jego zwycięstwa, w tym bitwę pod Kadesz.
Mała Świątynia Hathor i Nefertari
Pobliska Mała Świątynia jest poświęcona królowej Nefertari, ulubionej żonie Ramzesa II, oraz bogini Hathor. Na jej fasadzie stoi sześć posągów: cztery przedstawiają Ramzesa, a dwa Nefertari. Niezwykłe jest to, że królową ukazano w tej samej skali co faraona.
Ratunek: jak przeniesiono świątynie Abu Simbel
W latach 1960–1969 budowa Wielkiej Tamy Asuańskiej zagroziła zatopieniem świątyń przez rosnące wody jeziora, które później nazwano jeziorem Nasera. Międzynarodowy zespół pociął świątynie na duże bloki i złożył je ponownie wyżej, na sztucznym wzgórzu. Był to jeden z największych projektów ochrony zabytków archeologicznych w historii. Dzięki niemu Abu Simbel oraz inne zabytki Nubii zostały w 1979 r. wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.
Festiwal Słońca
Wielka Świątynia ma układ zgodny z położeniem słońca, który ujawnia się dwa razy w roku: 22 lutego, w dniu koronacji Ramzesa II, oraz 22 października, w dniu jego urodzin. Rankiem tych dni pierwsze promienie słońca sięgają głęboko do wnętrza świątyni i oświetlają sanktuarium oraz siedzące posągi bogów i Ramzesa, z wyjątkiem posągu Ptaha. Zjawisko to świadczy o astronomicznej i architektonicznej precyzji starożytnych Egipcjan i przyciąga wielu odwiedzających.
